Καλός ήρθατε στο κάστρο του Spooky Greek Story!!! Θα είμαι ο οδηγός σας γι' αυτό το βράδυ. Μπορείτε να με φωνάζετε Lord Ellanor. Κατάγομαι από την σκοτεινή και άγρια Τρανσιλβανία και είμαι γόνος μιας πολύ γνωστής οικογενείας. Όμως αυτό ας το αφήσουμε για το δείπνο (ΜΟΥΥΥΧΑχα!!!)... οΟο! Μην τρομάζετε! Μάλλον φταίει το κηροπήγιο με το κερί που κρατάω. Περάστε μέσα! Βλέπετε ο καλός μου υπηρέτης, ο Ίγκορ, βρίσκετε σε αδεία και ξέχασε να πληρώσει την ΔΕΗ πριν φύγει...

Έχω πολλά χρονιά να δω νυχτερινούς ταξιδιώτες. Βλέπετε τώρα με την πρόοδο της τεχνολογίας και των επιστήμων λιγόστεψαν οι επισκέπτες μας. Αχ! θυμάμαι τότε, που μαζευόμασταν γύρω από το τζάκι και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες. Μήπως θέλετε να σας πω μερικές που ξέρω; Αν ναι περάστε παρακαλώ από δω στο στο σαλόνι! Μια ζεστή φωτιά μας περιμένει...
[Πατήστε εδώ για να διαβάσετε Τρομακτικές Ιστορίες]

Ή μήπως προτιμάτε να μάθετε τα τελευταία κουτσομπολιά από τον κόσμο του παραφυσικού, των προλήψεων και του μυστηρίου; Αν ναι, τότε ακολουθείστε με στην κουζίνα, ε να μην τσιμπήσουμε και κάτι...

ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ BLOG ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΝΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ LIKE ΣΤΟ FACEBOOK ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Ιστορίες από τον Στρατό: Μια Παράξενη Έφοδος

Το Μάρτη του 1987 κατά την Ελληνοτουρκική κρίση, φύλαγα σκοπιά στο φυλάκιο που υπηρετούσα. (Όχι στη κεντρική πύλη, αλλά σε μια άλλη σκοπιά, που σε "καιρό ειρήνης" ήταν αφύλαχτη)

Κατά τις 03:00 διακρίνω πίσω μου καμιά 60αρια μετρά (σε σκοτεινό τομέα) μια σκιά που προχωρούσε προς τα μένα. Ούτε στοιχειά φοβήθηκα, ούτε ότι οι Τούρκοι φθάσανε στη Κρήτη. Κανείς καραβανάς λέω θάναι και θέλει να μου κάνει έφοδο στα μουλωχτά. Αφήνω και πλησιάζει λίγο ακόμα, ρίχνω μια φωνή, άλλα τίποτα. Οπότε αρχίζω τις γνωστές μ@λ@κίες: Αλτ τις ει; κλπ κλπ κλπ.

Τίποτα. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Α! ξέχασα να πω ότι είχα μαζί μου και ένα σκύλο (δικό μου), ο οποίος .... σφύριζε αδιάφορα, γεγονός που ενίσχυε τις υποψίες μου ότι ο εφοδεύων ήτανε άτομο μέσα από το φυλάκιο, αλλιώς θα είχε χαλάσει το κόσμο από το γαύγισμα.

Στο μεταξύ η σκιά συνέχιζε και πλησίαζε αργά-αργά. Λέω παρατράβηξε το αστείο, οπότε οπλίζω και λέω θα ρίξω μια ριπή στόν αέρα οπότε θα χεστεί ο κόπανος.

Ρε ο θεός με φώτισε και δεν έκανα τι μαλακία της ζωής μου. Θα είχα γίνει ρεζίλι των σκυλιών(και του δικού μου). Τελευταία στιγμή πήρα μια πέτρα και την έριξα προς το μέρος της σκιάς, η οποία επιτέλους αντέδρασε.
Γκα Γκα Γκα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ένας γαιδουράκος είχε σπάσει το σχοινί που τον έδενε το αφεντικοί του, και είχε βγει για βραδινή τσάρκα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου