Καλός ήρθατε στο κάστρο του Spooky Greek Story!!! Θα είμαι ο οδηγός σας γι' αυτό το βράδυ. Μπορείτε να με φωνάζετε Lord Ellanor. Κατάγομαι από την σκοτεινή και άγρια Τρανσιλβανία και είμαι γόνος μιας πολύ γνωστής οικογενείας. Όμως αυτό ας το αφήσουμε για το δείπνο (ΜΟΥΥΥΧΑχα!!!)... οΟο! Μην τρομάζετε! Μάλλον φταίει το κηροπήγιο με το κερί που κρατάω. Περάστε μέσα! Βλέπετε ο καλός μου υπηρέτης, ο Ίγκορ, βρίσκετε σε αδεία και ξέχασε να πληρώσει την ΔΕΗ πριν φύγει...

Έχω πολλά χρονιά να δω νυχτερινούς ταξιδιώτες. Βλέπετε τώρα με την πρόοδο της τεχνολογίας και των επιστήμων λιγόστεψαν οι επισκέπτες μας. Αχ! θυμάμαι τότε, που μαζευόμασταν γύρω από το τζάκι και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες. Μήπως θέλετε να σας πω μερικές που ξέρω; Αν ναι περάστε παρακαλώ από δω στο στο σαλόνι! Μια ζεστή φωτιά μας περιμένει...
[Πατήστε εδώ για να διαβάσετε Τρομακτικές Ιστορίες]

Ή μήπως προτιμάτε να μάθετε τα τελευταία κουτσομπολιά από τον κόσμο του παραφυσικού, των προλήψεων και του μυστηρίου; Αν ναι, τότε ακολουθείστε με στην κουζίνα, ε να μην τσιμπήσουμε και κάτι...

ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ BLOG ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΝΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ LIKE ΣΤΟ FACEBOOK ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011

Η Όμορφη Λαμπερή Σκιά

Ήταν γύρω στις δέκα το βραδάκι. Ήμουν στο σπίτι ολομόναχη γιατί η μαμά μου είχε πάει να επισκεφθεί τη θεία μου η οποία είχε γιορτή. Εγώ βέβαια δεν τη συνόδευσα γιατί βαριέμαι τα σόγια (το σόι, τα σόγια). Έτσι έμεινα μόνη μου. Κάπου εδώ θέλω να κανω μια υποσημείωση λέγοντας ότι καραπιστεύω στα φαντάσματα, στα πνεύματα κτλ. Λοιπόν, συνεχίζω...

Κάποια στιγμή, πείνασα. Κι έτσι αναγκάστηκα να πάω στην κουζίνα για να πάρω κάτι να φάω από το ψυγείο. Μόλις πήρα ό,τι ήθελα, είπα να πάω να το χλαπακιάσω στο σαλόνι βλέποντας τηλεόραση. Έτσι έσβησα το φώς της κουζίνας και κατευθύνθηκα προς το σαλόνι. Καθώς προχωρούσα στο διάδρομο είδα πίσω από την πόρτα του σαλονιού κάτι σαν χαμηλή λάμψη. Κι όμως! Ήμουν σίγουρη πως δεν είχα αφήσει κανένα φως αναμμένο. Τρόμαξα! Ένιωσα ένα ρίγος να διαπερνά το σώμα μου! Πανικοβλήθηκα κι άρχισα να τσιρίζω. Παρ' όλες τις τσιρίδες μου εκείνη η παράξενη λάμψη συνέχιζε να υπάρχει εκεί.

Τελικά αποφάσισα να φανώ θαρραλέα, κάτι που ποτέ δεν συνηθίζω, και να πάω να δω τι ήταν. Εξάλλου δεν υπήρχε και καμιά άλλη λύση.

Πήρα μια βαθιά ανάσα κι άνοιξα σιγά σιγά την πόρτα, κι είδα από πίσω... Και τότε, πάγωσα!!! Αντίκρισα μια αιωρούμενη κατάλευκη λαμπερή σκιά. Ήταν μια όμορφη μορφή γυναίκας όπου έμοιαζε περισσότερο με βασίλισσα. Δεν πρόλαβα όμως να κάνω τίποτα. Μου χαμογέλασε, και σε κλάσματα δευτερολέπτου εξαφανίστηκε...

Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. Έτρεξα γρήγορα να ανοίξω. Ήταν η μαμά μου. Της διηγήθηκα κατευθείαν τι είχε συμβεί όσην ώρα αυτή έλειπε. Ούτε η μαμά μου όμως, ούτε κανένας άλλος δεν με πίστεψε.

Πηγή:http://www.xrisima.gr

3 σχόλια: