Καλός ήρθατε στο κάστρο του Spooky Greek Story!!! Θα είμαι ο οδηγός σας γι' αυτό το βράδυ. Μπορείτε να με φωνάζετε Lord Ellanor. Κατάγομαι από την σκοτεινή και άγρια Τρανσιλβανία και είμαι γόνος μιας πολύ γνωστής οικογενείας. Όμως αυτό ας το αφήσουμε για το δείπνο (ΜΟΥΥΥΧΑχα!!!)... οΟο! Μην τρομάζετε! Μάλλον φταίει το κηροπήγιο με το κερί που κρατάω. Περάστε μέσα! Βλέπετε ο καλός μου υπηρέτης, ο Ίγκορ, βρίσκετε σε αδεία και ξέχασε να πληρώσει την ΔΕΗ πριν φύγει...

Έχω πολλά χρονιά να δω νυχτερινούς ταξιδιώτες. Βλέπετε τώρα με την πρόοδο της τεχνολογίας και των επιστήμων λιγόστεψαν οι επισκέπτες μας. Αχ! θυμάμαι τότε, που μαζευόμασταν γύρω από το τζάκι και λέγαμε τρομακτικές ιστορίες. Μήπως θέλετε να σας πω μερικές που ξέρω; Αν ναι περάστε παρακαλώ από δω στο στο σαλόνι! Μια ζεστή φωτιά μας περιμένει...
[Πατήστε εδώ για να διαβάσετε Τρομακτικές Ιστορίες]

Ή μήπως προτιμάτε να μάθετε τα τελευταία κουτσομπολιά από τον κόσμο του παραφυσικού, των προλήψεων και του μυστηρίου; Αν ναι, τότε ακολουθείστε με στην κουζίνα, ε να μην τσιμπήσουμε και κάτι...

ΕΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ BLOG ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΝΤΕ ΜΑΣ ΕΝΑ LIKE ΣΤΟ FACEBOOK ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Το Κοριτσάκι στο Πρώτο Θρανίο

Ήταν ένα κοριτσάκι που μετακόμισε και όταν πήγε σχολείο δεν της μιλούσε κάνεις (πήγαινε Α-Β Λυκείου..) και γι αυτόν τον λόγο πήγε και έκατσε μονή της στο πρώτο θρανίο. Την δεύτερη μέρα πάλι τα ίδια. Δεν της μιλούσε κάνεις. Το ίδιο και την τρίτη.

Το απόγευμα της τρίτης μέρας, ήρθε ένα κοριτσάκι στο σπίτι της. Το κοριτσάκι φαινόταν στην ηλικία της και είχε μια χαρακτηριστική ουλή στο μάγουλο. Της συστήθηκε ως μια γειτόνισσα, που απλώς εκείνες τις μέρες ήταν άρρωστη άλλα θα πήγαινε στο ίδιο σχολειό και στην ίδια τάξη με αυτήν και θα καθόντουσαν μαζί. Το μόνο που ήθελε ήταν να της δώσει τα μαθήματα. Και αυτό έκανε. Το ίδιο σκηνικό συνεχίστηκε για καμιά βδομάδα. Το κοριτσάκι ήταν άρρωστο και κάθε απόγευμα περνούσε να πάρει τα μαθήματα. Μέχρι που μια μέρα έρχεται μια συμμαθήτρια της και της λέει:

"Συγνώμη που δεν σου μιλάμε, άλλα βλέπεις, στην θέση που κάθεσαι καθόταν παλιά μια φίλη μας, η Μαρία Πετράκη. Και την σκότωσε πρόσφατα ο πατέρας της με ένα τσεκούρι".

Όταν επιστρέφει από το σχολείο το λέει στον πάτερα της και εκείνος της λέει ότι δεν είναι ανησυχητικό και το πιο πιθανόν είναι να είναι μια απλή πλάκα-φάρσα. Το απόγευμα έρχεται και πάλι το κορίτσι και αφού της δίνει τα μαθήματα την ρωτάει αυτό που την έτρωγε όλη μέρα. "Σε λένε Μαρία Πετράκη;".

Τοτε το κοριτσάκι έσκυψε απειλητικά κοντά της και το πρόσωπο της παραμορφώθηκε "Ναι" είπε.

3 σχόλια:

  1. ΠΩΠΩ ΡΕ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ ΜΕΡΙΚΑ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΎ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. φιλε παρα πολυ καλη η ιστορια

    ΑπάντησηΔιαγραφή